درد تمام عاشقا بی وفایی من هم خدایی دارم
 ناجی...

بیا ای ناجی قلبم ..بی تو قلب من شکسته

این همون دل شکستست که به انتظار نشسته

ای تو تنها خوب دنیا ! بی تو من تنهاترینم

با تو مثل یک ستاره ..بی تو من خاک زمینم ..بی تو من تنهاترینم !

عاشقم عاشقترینم ..بگو که اینو میدونم

حالا که از عشقت دیوونم ..بگو که با تو میمونم

ای تو تنها خوب دنیا ! بی تو من تنهاترینم

با تو مثل یک ستاره ..بی تو من خاک زمینم ..بی تو من تنهاترینم !

میخوام از دست تو گهواره بسازم

سر بذارم روی دستات به سعادتم بنازم

میخوام اون چشمای دریاییتو آیینه کنم

با نگاهه توی چشمات دردمو تازه کنم !

تو که نیستی دنیا تاریکه  برای دل خستم

بی تو من تنهای تنها دل به خلوت تو بستم

ای تو تنها خوب دنیا بی تو من تنهاترینم ..

با تو مثل یک ستاره ...بی تو من خاک زمینم ..

بی تو من تنهاترینم ! ..بی تو من تنهاترینم

 

|+| نوشته شده توسط یونس در چهارشنبه هفتم شهریور 1386  |
 بزرگترین.......

 

بزرگترین حادثه :تولد .....بزرگترین

ثروت :جوانی .......بزرگترین

خاطره :آشنایی......بزرگترین تجربه :عشق.....بزرگترین

 آرزو:وصال.......

بزرگترین نعمت :خوشبختی.......بزرگترین غم :بی

وفایی........

بزرگترین درد :جدایی..... بزرگترین اندوه :مرگ.......

 بزرگترین بلا: ناامیدی...

|+| نوشته شده توسط یونس در سه شنبه نوزدهم تیر 1386  |
 

هر کس به طریقی دل ما میشکند

 

بیگانه جدا دوست جدا میشکند

 

بیگانه اگر میشکند حرفی نیست

 

از دوست بپرسید که چرا میشکند

|+| نوشته شده توسط یونس در جمعه پانزدهم تیر 1386  |
 نبری از....

نبري از يادت 

 

اشك بايد ريخت

زار بايد زد

عشق يعني اين

خودپرستي را بارها

دار بايد زد

شب پر از راز است

رازها را

باز بايد خواند

نبري از يادت

شب مهتابي را

نفس خسته بي خوابي را

نبري از يادت

گرمي دست مرا اي دوست

رنگ چشمان من اي زيبارو

باز هم نيكوست

من تورا در قفس سينه خود مي خواهم

من تو را مي خواهم

نبري از يادت

آن شب تنهايي

آن شب ملتهب رويايي

دست من در طلب ماه به رخسارت خورد

دستي اما دل من را افسرد

من به چشمان تو جان بخشيدم

ني كه در چشمان تو جان را ديدم

نبري از يادت

التماس دل غمگين مرا

نبري از يادت

من تو را مي خواهم

باز بي چون و چرا مي خواهم

|+| نوشته شده توسط یونس در جمعه پانزدهم تیر 1386  |
 دل

   زیر سایبان باد

 

اگر دریای دل آبی ست

                                   تویی فانوس زیبایش

 

اگر آیینه یک دنیاست

                                   تویی معنای دنیایش

 

تو یعنی دسته ای گل را

                                   ز آن سوی افق چیدن

 

تو یعنی یک شقایق را  

                                   به یک پروانه بخشیدن

 

تو یعنی یک کبوتر را

                                   ز تنهایی رها کردن

 

خدای آسمان ها را

                                   به آرامی صدا کردن

 

تو یعنی مثل نیلوفر

                                  همیشه مهربان بودن

 

تو یعنی باغی از مریم

                                   تو یعنی کهکشان بودن

 

تو یعنی چتری از احساس

                                   برای قلب بارانی

 

تو یعنی پیک آزادی

                                  برای روح زندانی

 

اگر چه دوری از اینجا

                                  تو یعنی اوج زیبایی

 

کنارم هستی و هر شب

                                  به خوابم باز می آیی

 

نباید زود می رفتی

                                  و از دل کوچ می کردی

 

افق ها منتظر ماندند

                                 که از این راه برگردی

 

اگر یک آسمان دل را

                                 به قصد عشق بردارم

 

میان عشق و زیبایی

                                 تو را من دوست می دارم

 

چه زیبا می شود روزی

                                 به پایان آید این یلدا

 

دل تو آسمان گردد

                                 و روح سبز من شیدا

 

به یادت تا سحرگاهان

                                نگاهم سرخ و بارانی ست

 

تو  تا از دور بر گردی

                                به هجران تو زندانی ست

|+| نوشته شده توسط یونس در جمعه پانزدهم تیر 1386  |
 عشق
عشق، هر جا رو كند آنجا خوش است.


گر به دريا افكند دريا خوش است.


گر بسوزاند در آتش، دلكش است.


اي خوشا آن دل، كه در اين آتش است.


تا ببيني عشق را آيينه‌وار


آتشي از جان خاموشت برآر!


هر چه مي‌خواهي، به دنيا در نگر


دشمني از خود نداري سخت‌تر!


عشق پيروزت كند بر خويشتن


عشق آتش مي‌زند در ما و من.


عشق را درياب و خود را واگذار


تا بيابي جان نو، خورشيدوار.


عشق هستي‌زا و روح‌افزا بود


هر چه فرمان مي‌دهد زيبا بود.

|+| نوشته شده توسط یونس در جمعه پانزدهم تیر 1386  |
 سخته اگه....

 

چقدر سخته تو چشمهاي کسي که تمام عشقت رو دزديده

                و به جاش يه زخم هميشگي رو قلبت هديه داده

                    

     زل بزني و به جاي آنکه لبريز از کينه و نفرت بشي،

                                                  حس کني، هنوزم دوستش داري

 

 

 

 

|+| نوشته شده توسط یونس در جمعه هجدهم خرداد 1386  |
 عشق...

 عشق يعني زهر شيرين بخت تلخ                                                                   

 عشق يعني خواستن له له زدن                                                

    عشق يعني سوختن پر پر زدن                                 

 عشق يعني جام لبريز از شراب         

                عشق يعني تشنگي يعني سراب

                              عشق يعني لايق مريم شدن

                                                    عشق يعني با خدا همدم شدن

                                                                   عشق يعني لحظه هاي بي قرار

|+| نوشته شده توسط یونس در جمعه هجدهم خرداد 1386  |
 برای...

..... برای عشق

براي عشق تمنا كن ولي خار نشو.

 براي عشق قبول كن ولي غرورتت را از دست نده .

 براي عشق گريه كن ‏ولي به كسي نگو.

 براي عشق مثل شمع بسوز ولي نگذار پروانه ببينه.

 براي عشق پيمان ببند ولي پيمان ‏نشكن .

 براي عشق جون خودتو بده ولي جون كسي رو نگير .

براي عشق وصال كن ولي فرار نكن .

 براي ‏عشق زندگي كن ولي عاشقونه زندگي كن .

 براي عشق بمير ولي كسي رو نكش .

 براي عشق خودت باش ‏ولي خوب باش

|+| نوشته شده توسط یونس در جمعه هجدهم خرداد 1386  |
  برای تو

هو

كاش خودت بودي مي ديدي كه چقد بي تو غريبم

اينجا هر كس با نگاهي ميده هر لحظه فريبم

اينجا من تنهاترينم مونسم سنگ صبوره

توي تنهايي شكستن سهم اين كوه غروره

 

بي تو دل گم ميشه تو شب بي تو دل خيلي غريبه

حتي تو بهشت كه باشه حسرتش خوردن سيبه

 

كاش خودت خط مي كشيدي رو غماي سرنوشتم

مي ديدي اسمتو با اشك روي گونه هام نوشتم

كاش خودت بودي به جاي عكس اين قاب شكسته

عكسي كه چشماشو انگار روي اين گريه ها بسته

|+| نوشته شده توسط یونس در چهارشنبه شانزدهم خرداد 1386  |
 

وقتی دلت تنگ شد،وقتی چشمانت تر شد،وقتی دیگه نبود کسی امیدت و

همنفسی،بدون که هست کسی که تو واسش همه کسی........

|+| نوشته شده توسط یونس در سه شنبه پانزدهم خرداد 1386  |
 تنهایی
آسمون ابری دلم بهونه ی بارون میگیره        در این دیار بی کسی با تو دلم جون میگیره

 

چشمای خیس ام و ببین دارن برات اشک میریزن  

                                               دستهای خسته ام و ببین دائم برات گل می چینن

 

مثل یه پروانه دلم ،به دور تو پر می زنه        هر دم برای دیدنت ناله و فریاد می زنه

 

میدونی شادی دلم بسته به لبخند چشاته     

                                              دلم می گیره اگه غم تو اون چشای نازت بتابه

 

اگه بشکنه دلت،میشکنه این وجود من       قربون ناز دل تو،این دل ناقابل من

|+| نوشته شده توسط یونس در سه شنبه پانزدهم خرداد 1386  |
 پرنده ای که در بهار ماند...

به بهار..

پرنده ای که در خودش ماند...

گیرم که همه جودی های دنیا جمع شوند...

گیرم راحت روان باشیم و محفلمان خالی از دوز و کلک...

گیرم مصب سگ این روزگار را بی خیال شویم..از در در به دری و بی کسی..

هفت آسمان بی ستاره مان را چشم بدوزیم!

گیرم نقش هیچ لوتی و با مرام این روزگار در دلمان نیفتد...

اصلا سفر فرنگمان که هیچ.. سفر آخرتمان را هم همجواری شما آرزو بوده باشد!

علی ایحال توفیری که نمی کند!! ما همانیم که بودیم.. تصدق آن چشمان متحیرتان که شیرین زبان

این روزهای ما شده اید حاج خانم!

*دو بیتی حاجیه بهار (عریان ؟؟؟؟؟) استغفرالله..چند لباس روی هم پوشیده از ترس دید اجنبی را..

تقدیم به آن پرنده درونتان می کنیم که در خودش مانده اینچنین یا هنوز!



* الا ای جودی چون برگ ریحان / بمیرم من برای درد حیران

الا ای جودی جودی ترین جود / بده دستت به من دردت به این جان!!!!

پ.ن۱ : قبلنا من می موندم و تو و یه چاقو ضامن دار!!!! اما حالا چاقو خوردتیم لوتی!

پ.ن۲ : کاش می دانستید شما هم که .... شمعدانی ها را همیشه با آب پاش آب نمی دهند آقا!
+ نوشته شده در چهارشنبه نهم خرداد 1386ساعت 11:47 توسط عطیه در نقش جودی آبوت امروز... | يک نظر
حرف حساب!
از دو کلام حرف حساب قدما... همین خوشمان است که می گفتند خر..خر است!

خر مرادمان شده خر شیطان !

نمی توانیم هم پیاده شویم...

مرتب هم یورتمه می رود!

از کره گی هم که دم نداشت...

بر حسب تکلیف سقطش نکنیم خیلی حرف است...

|+| نوشته شده توسط یونس در پنجشنبه دهم خرداد 1386  |
 
با سلام خدمت دوستان من

بچه ها من چند وقتی نمی تونم اپ کنم به علت فوت پدر بزرگم سرم شلوغ هست و فیلا درگیر مراسم هستیم امیدوارم من را ببخشید اخه همکارم مریم  هم برای ادامه تحصیل به یه شهر دیگه رفته و مریم هم نمی تونه اپ کنه و من هم که فیلا نمی تونم

تا بعد خدا حافظ

 

|+| نوشته شده توسط یونس در شنبه بیست و دوم اردیبهشت 1386  |
 

بچه ها من این شعرو خیلی دوست دارم چون از عزیزترین کسم گرفتم اولین کسی که حس کردم قلبم براش می تپه پریسای عزیزم

 

نشود فاش کسی انچه میان من و توست

تا اشارات نظر نامه رسان من و توست

گوش کن با لب خاموش سخن می گویم

پاسخم گو به نگاهی که زبان من و توست

 

 

از طرف رها

 

|+| نوشته شده توسط یونس در چهارشنبه پنجم اردیبهشت 1386  |
 روزهای خوب

چه خوب بود اگر در خلوت متروک به دنبال غریبی می گشتی که سالهاست نامش از یادت رفته

چه خوب بود اگر محبت فقط در قصه ها به تصویر کشیده نمی شد .

 چه خوب بود اگر دلهایی پر از عشق و وفا در جفای بی وفایی ترک بر نمی داشت.

|+| نوشته شده توسط یونس در چهارشنبه پنجم اردیبهشت 1386  |
 

در خلوتی غریبانه و سرد که می خواستم فقط و فقط به یاد تو سر کنم

همه بی اجازه وارد حریمم شدند خاطره امد و یاد تورا از اعماق قلبم ربود

بغض با قطرات اشک تنهاییم را خیس کرد

|+| نوشته شده توسط یونس در چهارشنبه پنجم اردیبهشت 1386  |
 مادر

کاشکی می شد بهت بگم چقدر صدات و دوست دارم

چقدر مثه بچگی ها لالایی هاتو دوست دارم

سادگی هاتو دوست دارم خستگی هاتو دوست دارم

چادر نماز و زیر لب خدا خدا تو دوست دارم
|+| نوشته شده توسط یونس در چهارشنبه پنجم اردیبهشت 1386  |
 دلتنگی

وقتی دلت تنگ شد, وقتی چشمات تر شد,

وقتی دیگه نبود کسی امیدت و همنفسی,

 بدون که هست اینجا کسی که تو واسش همه کسی

|+| نوشته شده توسط یونس در چهارشنبه پنجم اردیبهشت 1386  |
 دلتنگی

وقتی دلت تنگ شد, وقتی چشمات تر شد,

وقتی دیگه نبود کسی امیدت و همنفسی,

 بدون که هست اینجا کسی که تو واسش همه کسی

|+| نوشته شده توسط یونس در چهارشنبه پنجم اردیبهشت 1386  |
 ماجرای یک عشق

به روي گونه تابيدي و رفتي
مرا با عشق سنجيدي و رفتي
تمام هستي ام نيلوفري بود
تو هستي مرا چيدي و رفتي
كنار اتظارت تا سحر گاه
شبي همپاي پيچك ها نشستم
تو از راه آمدي با ناز و آن وقت تمناي مرا ديدي و رفتي
شبي از عشق تو با پونه گفتم
دل او هم براي قصه ام سوخت
غم انگيزست توشيداييم را
به چشم خويش فهميدي و رفتي
چه بايد كرد اين هم سرنوشتي ست
ولي دل رابه چشمت هديه كردم
سر راهت كه مي رفتي تو آن را به يك پروانه بخشيدي و رفتي
صدايت كردم از ژرفاي يك ياس
به لحن آب نمناك باران
نمي دانم شنيدي برنگشتي
و يا اين بار نشنيدي و رفتي
نسيم از جاده هاي دور آمد
نگاهش كردم و چيزي به من نگفت
توو هم در انتظار يك بهانه
از اين رفتار رنجيدي و رفتي
عجب درياي غمناكي ست اين عشق
ببين با سرنوشت من چها كرد
تو هم اين رنجش خاكستري را
ميان ياد پيچيدي و رفتي
تمام غصه هايم مقل باران
فضاي خاطرم را شستشو داد
و تو به احترام اين تلاطم
فقط يك لحظه باريدي و رفت ي
دلم پرسيد از پروانه يك شب
چرا عاشق شدي در عجيبي ست
و يادم هست تو يك بار اين را
ز يك ديوانه پرسيدي و رفتي
...

...

|+| نوشته شده توسط یونس در یکشنبه دوم اردیبهشت 1386  |
 بدرقه

 

میدونی خدا وقتی داشت بدرقه ات می کرد چی بهت

گفت ؟

جایی که میری مردمی داره که می شکننت نکنه غصه

بخوری من همه جا باهاتم .

تو تنها نیستی تو کوله بارت عشق می گذارم تا بورزی،

 قلب می گذارم که جا بدی، اشک می گذارم که

همراهیت کنه و مرگ رو که بدونی بر می گردی پیشم.

|+| نوشته شده توسط یونس در جمعه سی و یکم فروردین 1386  |
 

الا ایا ایها الساقی ادر کاسا و ناولها

که عشق آسان نمود اول ولی افتاد مشکل ها

  

|+| نوشته شده توسط یونس در جمعه سی و یکم فروردین 1386  |
 مار و پله زندگی

 

بازي مارو پله رو به خاطر داريد؟

همون بازي پر هيجان پشت صفحه منچ.


تاس رو مي اندازي و يكي يكي خانه ها را به جلو حركت

 مي كني دل تو دلت نيست كه نكنه خانه اي رو كه مي

 ايستي نيش مار باشه و مجبور بشي در امتداد مار

 سقوط كني . اولش مي خوره تو ذوقت اما همينكه به

 پله برسي نيش مار يادت مي ره توي هيچ صفحه بازي

 دم مار به خانه اول برنمي گرده .

كافيه چند بار بازي كني اونوقت مهارت ريختن تاس رو ياد

 مي گيري تا وقتي مهارت ريختن تاس رو ياد نگيري بايد

 هميشه منتظر مار باشي و معلوم نيست درازاي مار تو

 رو چند تا خونه به پايين بر گردونه . اما بازي همين جا

 متوقف نمي شه تو دوباره تاس مي ريزي و شايد اين

 بار روي پله بايستي انقدر اين بازي تكرار مي شه تا به

 خانه برسي ،

|+| نوشته شده توسط یونس در جمعه سی و یکم فروردین 1386  |
 سنگ

سنگ

یه روز دل نشست فکر کرد گفت من هم سنگ میشم. سنگ شد.رفت نشست پیش بقیه سنگا..

                         ...ولی

                عاشق یکی از سنگا شد!!

|+| نوشته شده توسط یونس در پنجشنبه شانزدهم فروردین 1386  |
 

خیلی سخته

 

 

خیلی سخته عاشق کسی باشی اما اون حتی ندونه دردتو

 

از چشات نخونه قصه غمو علت لرزش دست سردتو

 

خیلی سخته زندگیت فنا بشه واسه دیدن یه لبخند رو لباش

 

واسه گفتن از امید و ارزو تو سیاهی غم انگیزشباش

 

من نیومدم بگم عاشقتم چون از این حرفا پر گوش همه

 

اشتباهه که میگن گریه مرد روی زخمای تنش یه مرهمه

 

من نیومدم بگم تو هم بیا مثه قصه ها بریم از این دیار

 

یا که خیلی مهربون یه مدتی واسه من ادای عشقو در بیار

 

تو می خوای برنده باشی می دونم به همه میگم ببازن جلو پات

 

هر چی اسپند به اتیش میکشم تا که چشمت نزنن بشن فدات

 

تو می خوای پرنده باشی می دونم یه نفس هوای خوشبختی می خوای

 

خودم اسمون هفتمت می شم تو فقط بگو بگو باهام میای

 

|+| نوشته شده توسط یونس در چهارشنبه پانزدهم فروردین 1386  |
 امید اومدن

                 

 

 

 

امید اومدن

 

نمی خوام بگی کی از راه می رسی

 

واسه من امید اومدن بسه

 

قصدجادو ندارم خدا نخواد

 

دست عاشقا به هم نمی رسه

 

خیلی وقته فاصله میون ما

 

با دو خط نامه دیگه پر نمی شه

 

اما عشقی که مقدسه بدون

 

حس تاریک تنفر نمی شه

 

من دلم این روزا خیلی روشنه

 

یه کمی سخته ولی دووم بیار

 

من دلم این روزا خیلی روشنه

 

همه چی درست می شه مثل قدیم

 

می رسه دستای گرممون به هم

 

انگاری یه لحظه تنها نبودیم

 

دیگه حرفه ناامیدی ونزن

 

نگو فاصله زمین تا خداست

 

خدا تو دلای عاشقاس بدون

 

می گذره این دوسه روزم واسه
|+| نوشته شده توسط یونس در چهارشنبه پانزدهم فروردین 1386  |
 
عشق عشق عشق
|+| نوشته شده توسط یونس در دوشنبه سیزدهم فروردین 1386  |
 عشق
 

        عشق بی قراری داره        

                  عشق بی وفایی داره  

                                  عشق گریه زاری داره

                                         عشق سوختن ساختن داره

                                                  عشق از خونه فراری داره

    خوب حالا در نظر خواهی بگید عشق.........؟ از نظر شما عشق چیست ؟؟؟

 

|+| نوشته شده توسط یونس در یکشنبه دوازدهم فروردین 1386  |
 
                    شايد اشتباهه اما عاشقا دروغ مي گن آدماي مهربون و با وفا دروغ مي گن اونا كه مي گن كه تا هميشه ديوونتن بذار بي پرده بگم كه به شما دروغ مي گن اونا كه ميان به اين بهونه ها ، كه اومدن از توي شهر قشنگ قصه ها ، دروغ مي گن اونا كه فدات بشم تكيه كلامشون شده به تموم آسمونا ، به خدا دروغ مي گن اونا كه با قسم و آيه مي خوان بهت بگن تا قيامت نمي شن ازت جدا ، دروغ مي گن         
|+| نوشته شده توسط یونس در جمعه دهم فروردین 1386  |
 
 
 
بالا